Categorie: Athletes

Interview José Metselaar

Wim Wamsteeker2 Comments

Met allemaal hun eigen wensen, dromen en talenten. En sommigen hebben niet alleen talent voor lesgeven, de boekhouding of organiseren, maar doen er iets naast. Zoals José Metselaar. Zij werkt als senior functioneel beheerder en ze is kampioen powerliften. Bij de krachtsport powerliften draait het om het tillen van het maximale gewicht in drie specifieke oefeningen: de squat (kniebuigen), benchpress (bankdrukken) ende deadlift (‘dood gewicht’ heffen). De zwaarste beurt telt. Het doel van powerliften is om de maximaal mogelijke kracht te testen en uit te bouwen. In tegenstelling tot bodybuilders werken powerlifters met zwaardere gewichten en doen ze minder vaak herhalingen.Explosieve kracht ‘Het is een uit de hand gelopen hobby’, lacht José. ‘Ontstaan omdat mijn lichaam de diverse disciplines die ik als vijftien jarige in de sportschool beoefende, niet zo leuk vond. Ik koos daarom voor powerliften. Ik zit in de gewichtsklasse onder de 75 kilo en het zwaarste wat ik heb getild is: voor squat en deadlift elk 150 kilo en voor benchpress 87,5 kilo. Bij powerliften draait het om explosieve kracht.

Dat is voor dames – vanwege biologische verschillen – nu eenmaal lastiger dan voormannen. Voor elke kilo die ik til, moet ik keihard werken. Ik ben nu 32 jaar en na 10 jaar powerliften kom ik nu pas in mijn kracht te staan.’
‘Mentaal bepaal je je eigen grenzen’ ‘Wat me zo trekt, is het mentale spel; de confrontatie met jezelf. Mentaal bepaal je je eigen grenzen. Ik heb geleerd dat je altijd meer kunt dan jezelf denkt en dat opgeven een keuze is. Overigens is powerliften een individuele sport, maar alles eromheen is een teamprestatie. Samen met m’n coach ben ik altijd bezig met dat ene moment op het podium waarop alles moet samenkomen; training, inzet en discipline. En als dat dan lukt, dat is zo’n euforisch gevoel. Dat is verslavend.’
‘Wat ik heb geleerd over teamprestaties neem ik ook mee in mijn werk. Als senior functioneel beheerder ben ik onder meer verantwoordelijk voor het operationele proces binnen ons jonge team. Als ik iets voor elkaar wil krijgen met mijn team, dan vraag ik iedereen wat ze nodig hebben om het afgesproken resultaat te behalen. Ik zeg daarbij altijd dat ze het alleen mogen doen, maar zeker ook hulp mogen vragen.’

Kwark ‘Voor elke wedstrijd heb ik 12 tot 16 weken om te trainen en dan train ik 3 keer per week 2 à 3 uur. In zo’n periode ben ik bewust bezig met mijn voeding dus als ik weer achter een pot kwark zit, weten collega’s hoe laat het is. Soms vertellen collega’s trots hoeveel ze zelf hebben getild in de sportschool. Dat vind ik altijd heel leuk, want ik begrijp heel goed wat je ervoor moet doen om je eigen record te breken.’

Internationaal ‘Powerlifting op wedstrijdniveau kent diverse federaties met elk eigen wet- en regelgeving. Ik ben aangesloten bij de federatie Dutch Powerlifting League (DPL) en ik zit daarnaast in het bestuur. Ik heb gekozen voor DPL omdat deze federatie het beste bij me past. Voor de internationale wedstrijden ben ik aangesloten bij de International Powerlifting League (IPL). Samen met mijn man, die ook aan powerliften doet en wereldkampioen is, en onze dochter reizen we daarvoor de wereld over. Dat gaat altijd in goed overleg met mijn leidinggevende. Soms neem ik mijn laptop mee en werk ik onderweg door, want ik vind mijn werk enorm leuk. Af en toe wil ik een wedstrijd laten schieten omdat het druk is op het werk. Maar dan moedigen m’n collega’s me toch aan om me in te schrijven.’

Stip op de horizon ‘Je hebt altijd een doel nodig dus mijn ambitie is om, samen met mijn man, aanbetaalde wedstrijden deel te nemen zoals de Irish PRO. Hiervoor moet ik in totaal 400 kilo kunnen tillen. Daar werk ik naar toe, maar niet ten koste van alles. Ik zit in mijn werk goed op mijn plek, ik geniet van mijn sport en ik houd van lekker eten. Alles is in balans’ naast mijn werk

 

Blog en wedstrijd video Liza Vader

Wim Wamsteeker

Een mock meet maakte mij enthousiast voor powerliften. Als groentje was alles nieuw voor me. De termen, de technieken, het bankje van de bench verwijderen om te kunnen squatten? Echt geen idee. Dat maakte mij wel wat onzeker tussen alle ervaren rotten.

Na een half jaar stoeien met online schema’s, was het tijd voor meer persoonlijke begeleiding. Door Peter Baltus (voormalig sterkste van Nederland) bij sportclub SSS werd ik gewezen op Wim. Na de 1e kennismaking waarin je merkt dat Wim zijn vragen zo stelt om onder andere inzicht te krijgen in je drijfveren en je zelfbeeld, zijn we aan de slag gegaan.

De trainingen past Wim aan naar mijn niveau en elke week wordt de voortgang bekeken waarna hij voor mij een nieuw schema in elkaar zet. Daarnaast zijn de trainingen aangepast binnen mijn mogelijkheden van de hoeveelheid uren die ik erin kan stoppen.

Wim ziet je staan, geeft de ruimte voor input, kijkt en observeert wat voor coaching je nodig hebt en voelt aan wanneer hij je uit kan dagen. Hij vraagt mij om bij elke training aan te geven hoe deze training ging waarmee hij informatie verzamelt voor de coaching en de opzet voor het volgende weekschema.

Door mij aan zijn schema’s te houden, tussendoor vragen te stellen, zijn tips op te pakken merkte ik al snel dat ik sterker werd. De oefeningen zijn niet altijd standaard, maar voor mij zeer effectief.

De coaching helpt mij niet alleen om in een rustige opbouw sterker te worden, maar geeft mij ook meer zelfvertrouwen en inzicht wat ook zijn effect heeft in mijn dagelijks leven.

Er zit structuur in de weekschema’s die Wim maakt, waardoor ik gemotiveerd blijf. Mindere dagen mogen er zijn en dan past hij je schema aan zodat je kan blijven trainen. Dit doet mij goed. In plaats van een trainingsdag over te slaan als ik mij minder voel, kan ik alsnog de (aangepaste) training doen waardoor ik in een flow blijf.

Wim frustreert mij af en toe door (bewust) cryptisch te blijven in zijn uitleg. Later vallen zaken allemaal op zijn plekje en zie je de ervaring terug die Wim heeft opgebouwd in de tig jaren dat hij zelf traint, wedstrijden heeft gecoacht en zelf wedstrijden heeft gedaan. Ik heb ervaren dat ik er volledig mag zijn, kan leren en ontwikkelen binnen het powerliften door Wim. Hierbij helpt ook de support die ik krijg van de anderen die hij coacht en de sportclub SSS in Alkmaar waar ik train.

Oktober 2025 was mijn eerste wedstrijd onder begeleiding van Wim. Dit was een groot succes! De tips en weekschema’s van Wim hebben ervoor gezorgd dat mijn techniek is verbeterd, ik sterker ben geworden en mijn zelfvertrouwen met de dag groeit!

Iris Kensenhuis WEC Championships 2022 Equipped

Wim Wamsteeker

I’m loving the mornings!!

Iris Kensenhuis

January is almost coming to an end and I am still checking my boxes. Beating PROcrastination is rewarding. The last two weeks I have been working on strengthening the adductors and my buns (the latest I’d love to turn into steel ;-)). I am happy to already see some changes in how I approach the programme and even the bar.

Sunday’s  I take the time out for my weekly review on paper and digital. The biggest  ‘ahaah-thing’ I can say is…..I’m loving the mornings. Being on the go from 6.30 o’clock is challenging and once you get the hang of it the nicest flow to be in. Seeing the sun come up and noticing that I’ve already indulged some ME-time and brace myself for the tasks that are there for me to take on or even tackle. It gives me more time and focus to enjoy the things I do in my spare time.

This “check in” is quick so there will be more to tell and show next week.
Let me check what’s on my ‘I will be doing’ list for the coming week!!
How do you prepare yourself for the week and keep your focus? I am curious to know how this time of the year and season is  treating you and what you are putting in to it.

 

Untill we meet again.
–XOXO–
I.R.I.S.

 

Recover & Recharge

Iris Kensenhuis

Yes, we made it to another week this new year. This week the focus was on recovery. While typing this a saying I once heard goes through my head: Recovery is not for people  who need it, it’s for people who want  it. And it’s never too late to join the party.


For me this also raises the question: but what does recovery actually means? Is that;

      • taking rest; doing nothing; 
      • still being active but with another intensity and intention on the outcome? ;
      • fill in the blanks yourself ****

Whatever recovery means for you; I find it important to make the time for it and be consistent in applying this in my active lifestyle. The way you deal with muscle aches, preventing  injuries (big and small), lowering your stress levels..…it’s all important and will benefit you in the long run if you have a plan by hand.

This week celebrating the existence of recovery meant treating myself to an acupuncture session to release the soreness and stiffness in my legs. And going back to the gym (since they reopened last friday here in the Netherland).  I found myself doing way overdue assistive work. And I can honestly say….I enjoyed it. Not because of the fact I wasn’t moving loads and loads of KG’s. Mostly because my focus was solemnly on strengthening overlooked and underdeveloped parts in my body in addition to my overall FIT_ness!

I’m curious to hear what your recovery(plan) looks like.
Feel free to share

Untill we meet again.

–XOXO–

  I.r.i.s

Don’t walk away, not now that I’m inspired

Iris Kensenhuis

Best wishes for everyone who is reading my blog!
So every now and then I pop on here to check in and keep myself accountable for the things I set myself up to.

Remember my last blogpost where I stated I would be working on training like an older and wiser human being?? Well……….that story turned out in starting over with my training cycle after 5 weeks.  I’m glad to be able to say that – including the re-start- most things are going as usual and powerlifting is still part of the way I plan my days, months + year. This goes with the common ups and downs because sometimes I seem to let the delusion of the day mess up my priorities. That was the reason that the coach assigned me to start over ;-O.

Last saturday I had my first training of the year 2022 with trainer/coach Wim and experienced `-once again- that I’m still open and willing to learn to reach my goals. Even more important is it to see if I am willing and able to put in what it takes to get there.

For me it’s a challenge to develop the ability to learn without fearing judgement from others or even myself. That’s something I will be working on throughout this year. When I’m making mistakes I’m actually learning something new and growing as a person. 

If the situation in the world allows it, there are several occasions I’ll be putting the things mentioned above in practice. So I still have 51 weeks and a lot more days to reflect on what I’m experiencing training like an old(er) and wiser person.

Let’s make it a thing to put this reflection in paper every sunday in 2022 before 14.00

 

Now I’m off to do my homework; staying inspired, improve my self-discipline and not walking away but staying in place.

Have a great weekend.
Untill we meet again.

— XOXO–
Iris

 

Training like an older + wiser (hu)man…..

Iris Kensenhuis

Nine days have passed since I was in Stavanger Norway and participated in the World Equipped Powerlifting Championship of 2021. Looking back at this experience I can say that I am still in awe of the fact that it was possible to be there. My last memories of an equipped Championship goed back to 2019. A whole different time frame, state of mind, state of the world we are living in and a lot has happened in those last two years. Nonetheless the people were so supportive and wanted everyone to succeed. The pleasure of experiencing this was all mine.

 

 

 

 

I want to share a little bit on how, for the last 1,5 year, I managed to hang in there when “The going got tough and the tough got going”. During the preparation of this competition things didn’t go as easy or structured as normal. Don’t get me wrong I am privileged; having a roof above my head, clothing on my back, access to food and water, feeling healthy, a job to pay the bills and loving people around me. And on top of that I have access to workout stuff and just train. At the same time a lot didn’t feel as “just”.

For a long period things felt as a must…..things felt slow…and at the same time, the time was flying by. There were many times that I asked myself the question ‘what is the point in lifting’ if there is no competition or higher goal foreseen anytime soon. I had to go back to basics in my mind, in my approach of ‘being active’ and in how I trained.
The conversations with the coach, who noticed I was not in my happiest element gave me a new outlook on things. He invited me to only focus my energy on the things I could influence and can take responsibility for. That was the beginning of letting go and trusting the process.

It took 10 weeks to find some structure and I managed to keep it like that. After those 8 weeks work became busier, and consumed more of my spare time leaving a little bit of energy left to unwind. Lifting heavy weights was not something that came to mind. And still….within the circumstances I dusted myself off and did what I could to maintain a minimum of form and work on my technique. And the beginning of another training approach was born. Also introduced to me as: Training like an old man. Sounds strange does it not?¿This preparation and competition showed me that what you do in the dark comes to the light. You never know for how long someone is running if you see them passing by on the street. You never know how many miles someone has traveled if you see them sleeping at the bus stop or in the train. And you don’t know what someone has endured in training/off the platform when you see them competing. That’s something I keep in mind when looking at other people and being amazed by their performances (in life), and discipline to keep going or change their course if necessary. 

So for the coming weeks and entering the new year I’m training in a way I am not yet used to and am curious where this will lead to.Hopefully a road of more adventures and great memories off and on the platform  lay ahead.

Until we meet again.
– xoxo- Iris –

Iris Kensenhuis gold on deadlift at the IPF Open Worlds Powerlifting 2021 -84kg

Wim Wamsteeker

How it started vs How it’s going…

Iris Kensenhuis

Do you ever look back at how and when you started doing something that you love?  Was this a choice – after some long thinking – or did you grow into this naturally? Whether it’s in sports, work, reading, painting, gaming, planning quality time, learning a new language. Developing a new skill or improving the skills you already have? YOU NAME IT!

For me…. doing something that I love did not come naturally! I had to go out and look for it, because something just felt off and I needed to do something that only involved being with me and learning more about myself.

Maybe the fact that it will take only 119 days before 2021 ends and Christmass is around the corner makes me appreciate the past, cherish the now and embrace the future.

 

I’m just getting used to the crazy feeling of this year and reviewing if I met up with the things I took upon myself to do. More about that later.

At the same time those (un)friendly Google reminders show me pictures around this time last year, two,3 and even 5 years back. And my oh my……I’d lie if I tell you that a lot has changed or that everything stayed the same.

Most of the clothing I’m wearing in those pictures; I can’t even tell you where they are. It’s not that I lost them…it’s mostly because they don’t fit anymore or because

I’m hardly leaving the house to dress up. Throughout this year materialism and wanting more has gotten another meaning to it. Don’t get me wrong: I still love and like to purchase things to please my soul, eyes and sometimes deal with a void that I try to fill.

Because if I’m honest: I don’t need anything that is out there for sale. It’s a privilege to be able to do so and it’s even more satisfying not to buy something, because it doesn’t add value to me or how I feel in the long run. 

 

In no way, shape or form, I am anything near to becoming a minimalist….although the view of an (almost) empty space or just starting over with a clean slate is tempting. On the other hand, the energy it takes of getting rid of all the things I accumulated in those 25+ years…….is overwhelming. And that’s why things stay the same, and I’m operating in my comfort zone. 

When it comes down to powerlifting,,,,I’m learning that less is more and that sparks my interest in being more intentional with what is already there.

A true lesson that I’m slowly but surely am incorporating in my non-lifting activities.

 

 

Please feel free to comment or share if you can relate to anything I mentioned. I’m curious to know how you view 2021 and have been taking yourself through this year and into the next one.

Until the next one..
XoXo – Iris –